Αυτό το μέρος έχει γίνει για μένα ένα από τα πιο σημαντικά και κομψά σε όλο το Πουκέτ. Φανταστείτε ένα παραθαλάσσιο μπαρ, εκλεπτυσμένο, τακτοποιημένο και καθαρό, κομψό. Μπορείτε να καθίσετε τόσο στο μπαρ όσο και σε ένα τραπέζι, με θέα στη θάλασσα, με χαμηλωμένα φώτα, ακούγοντας τον ήχο των κυμάτων. Το μπαρ χωρίζεται από τη θάλασσα με μια φαρδιά λωρίδα παραλίας. Ακούγεται κυρίως ρωσική ομιλία, που προφανώς υποδηλώνει την ιδιοκτησία του. Είχαμε κάνει κράτηση μόνο για τους δυο μας με την Ταϊλανδή. Πήγαμε με ταξί, και φορούσε ένα εντυπωσιακό μακρύ μαύρο φόρεμα, που τόνιζε το κομψά όμορφο σώμα και τα χαρακτηριστικά της, τα μαλλιά της δεμένα σε αλογοουρά, ελαφρύ και μυστηριώδες μακιγιάζ, μυρίζοντας ένα ωραίο άρωμα (το οποίο δεν είχα αγοράσει). Ναι, ας γελάσουμε μαζί. Παραγγείλαμε μερικούς ξηρούς καρπούς και άλλο ένα κοκτέιλ, που δεν ξέραμε τι περιεχόμενο είχαν, αλλά τα είχαν φέρει πίσω και έδειχναν υπέροχα. Επειδή έχετε ήδη καταλάβει ότι είμαι τυχερός, αποδείχθηκε ότι ο ειδικός καλεσμένος στο μπαρ θα ήταν οι καλύτεροι σαξοφωνίστες της Βραζιλίας. Απίστευτα χτύπησαν τον τόνο για όλη τη βραδιά. Όταν εμφανίστηκε αυτός ο τύπος από την πλευρά του Πελέ, του Ρονάλντο και του Νεϊμάρ, το δέρμα μας ανατρίχιασε. Φανταστείτε - ένας σπουδαίος Βραζιλιάνος σαξοφωνίστας, ένα κομψό και εκλεπτυσμένο μπαρ με ρωσόφωνους μπάρμαν και σερβιτόρες, ένα απαλό θαλασσινό αεράκι, πανσέληνος, χαμηλωμένα φώτα... πείτε το ρομαντικό, πώς; Εντάξει, παραδέχομαι ότι ο ρομαντισμός προήλθε σε μεγάλο βαθμό από την κοπέλα με την οποία ήμουν μαζί, αλλά και το περιβάλλον βοήθησε πολύ σε αυτά τα συναισθήματα. Όπως κάθε ιστορία που λέω, αυτή είχε την αναμενόμενη κορύφωσή της. Ναι, αυτά που έχω πει μέχρι στιγμής καλύπτουν αυτό το συναίσθημα, αλλά... συνέβη και κάτι άλλο. Εκείνη, η υπέροχη, όμορφη και διακριτική Ταϊλανδή μου ζήτησε να έρθει μαζί μου στην πατρίδα μου, τη Βουλγαρία. "Λοιπόν", είπα. Δεν υπήρχε περίπτωση κάτι να χαλάσει αυτό το ειδύλλιο". Ναι, μου άρεσε, ναι, είχα κάποια θετικά ψυχικά συναισθήματα, περνούσα υπέροχα μαζί της, αλλά αυτό το θέμα λίγο πολύ διέλυσε κάθε ρομαντισμό. Ήμασταν ήδη στο δρόμο της επιστροφής με το ταξί, και ήξερε ότι δεν θα γινόταν. Τουλάχιστον ήμουν ειλικρινής. Παρά το περιστατικό αυτό, έμεινε μαζί μου για το υπόλοιπο των περιπετειών μου στο Πουκέτ.
Σε μια από τις επόμενες ημέρες, νοικιάσαμε ένα αυτοκίνητο, για 24 ώρες, με κίνηση στο δεξί χέρι. Ήταν ένας πραγματικός εφιάλτης για μένα και μόλις έμαθα ότι είχε δίπλωμα και μπορούσε να οδηγήσει, ηρέμησα κάπως. Αν και, επιτρέψτε μου να σας πω, δεν μου αρέσει να είμαι συνεπιβάτης, είτε οδηγεί άνδρας είτε γυναίκα. Άφησα το διεθνές διαβατήριό μου για ασφάλεια, βιντεοσκόπησα το αυτοκίνητο και φωτογράφισα τυχόν ζημιές που έκαναν οι μπροστινοί ενοικιαστές για να μην καώ στο τέλος. Παραλάβαμε το όχημα και ξεκινήσαμε για μια ημερήσια εκδρομή στο Πουκέτ, μια κυκλική διαδρομή, σκοπός της οποίας ήταν να σταματήσουμε σε κάθε παραλία και ενδιαφέρον μνημείο και να τραβήξουμε φωτογραφίες για το πρόγραμμα Thailand-Secrets. Ήμουν πολύ χαρούμενος που μετά τις δύσκολες συζητήσεις με την κοπέλα για το μέλλον μας, μπορέσαμε να μείνουμε μαζί και να απολαύσουμε τον υπόλοιπο χρόνο μας στο νησί. Μπορέσαμε να περιηγηθούμε σε όλο το Πουκέτ μέσα σε λίγες ώρες και τα υλικά που ήθελα ήταν διαθέσιμα. Μείναμε για ένα καθυστερημένο γεύμα στην παραλία Bangtao Beach και επιστρέψαμε με το αυτοκίνητο στο Patong. Μου ζήτησε να πάρω το αυτοκίνητο μαζί της και να το επιστρέψουμε μαζί την επόμενη μέρα. Δεν σκέφτηκα καθόλου ότι το επόμενο πρωί στις 5 το πρωί μέχρι αργά το βράδυ θα έκανα ένα ταξίδι στα νησιά Similan χωρίς εκείνη. Το γεγονός αυτό έθεσε ένα ακόμη ερωτηματικό. Αμέσως παρενέβησαν οι φίλοι μου, ή όπως θα έπρεπε να τους πω πιο σωστά, οι κακοθελητές μου. Είπαν ότι θα επέστρεφε το αυτοκίνητο, θα έπαιρνε το διαβατήριό μου και θα εξαφανιζόταν και δεν θα μπορούσα να επιστρέψω στη Βουλγαρία. Κάτι που, ενόψει του δράματος που εκτυλίχθηκε με την άρνησή μου να την πάρω μαζί μου πίσω στην πατρίδα μου, θα μπορούσε να αποδειχθεί κακό τέλος και εκδίκηση. Διατήρησα την ψυχραιμία μου και αποφάσισα να είμαι γενναία και να μην δραματοποιώ. Έγραψα επίσης ένα μήνυμα ότι θα δειπνούσαμε την επόμενη μέρα, καθώς θα πηγαίναμε σπίτι το βράδυ και θα την περίμενα στο σπίτι μου με το διαβατήριο. Περάσαμε υπέροχα στα νησιά Similan, μοναδικό τοπίο, γαλαζοπράσινα νερά, πράσινο. Την επομένη της εκδρομής ξύπνησα αργά το μεσημέρι. Πήγαμε στην παραλία με φίλους, και είχα ραντεβού και δείπνο με την κοπέλα, πάλι εκεί που ξεκίνησε όλη αυτή η ιστορία, στο εστιατόριο "Wine connection". Έπρεπε να έρθει στις 19 η ώρα με τα προσωπικά μου έγγραφα, τα οποία μου εξασφάλιζαν ένα επιτυχημένο ταξίδι στη Βουλγαρία. Καθίσαμε στις 6:30 το απόγευμα με μερικούς φίλους μου εκεί και άρχισαν τα στοιχήματα - αν θα ερχόταν με το διαβατήριο και αν θα το έσκαγε και θα κρυβόταν. Ήμουν πεπεισμένος ότι θα ερχόταν στην ώρα της και στις 7:00 μ.μ. ήταν στο τραπέζι που είχαμε κλείσει, μεταφέροντας τα σημαντικά έγγραφα για μένα. Καθίσαμε για δείπνο, την ευχαρίστησα για άλλη μια φορά για την ειλικρίνειά της και είδα θλίψη και δάκρυα στα μάτια της... πλησίαζε η ώρα να φύγουμε προς τη Βουλγαρία. Δεν αισθανόμουν καλά, αλλά διατήρησα την ψυχραιμία μου. Συζητήσαμε για λίγο το θέμα της σχέσης μας και επιδοθήκαμε σε ένα πάρτι.
Ξαφνικά ήρθε η μέρα "Χ", το απόγευμα της οποίας έπρεπε να φύγουμε για το αεροδρόμιο. Η κοπέλα ήταν πρόθυμη να μας πάει στο αεροδρόμιο μαζί με άλλους τρεις φίλους της, αλλά για καλό και για κακό και για το συμφέρον της αρνήθηκα. Συμφώνησα, ωστόσο, για το τελευταίο μας πρωινό και το μεσημέρι. Κατά κάποιο τρόπο είχα συνηθίσει. Όμως, πήρα όλο αυτό το περιστατικό ως μάθημα. Έβγαλα τα κατάλληλα συμπεράσματα και προχώρησα γενναία παρακάτω. Όταν επιστρέψαμε στη Σόφια, προσπάθησε να μου στείλει μήνυμα μερικές φορές, αλλά της είπα ότι πρέπει να θυμόμαστε τις καλές στιγμές, αλλά να μην ξαναγυρίσουμε σε αυτές. Ωστόσο, υπήρχε μια ανάμνηση από τη συνάντησή μου μαζί της που κρατάω και χρησιμοποιώ μέχρι σήμερα. Μια από τις ημέρες που έσπασαν οι σαγιονάρες μου και έπρεπε να αγοράσω καινούργιες. Πήγαμε στο εμπορικό κέντρο Jungseylon στο Patong και ακόμα θυμάμαι να μου λέει: "Αγόρασε ακριβές σαγιονάρες για να μπορείς να τις χρησιμοποιείς για πολύ καιρό. Θα σου θυμίζουν πάντα τις διασκεδαστικές μας στιγμές". Και έτσι συνέβη. Αγόρασα ένα ζευγάρι σαγιονάρες "Sketchers" για περίπου 60 ευρώ, τις οποίες φοράω ακόμη και σήμερα και θα αποδειχθούν έμμεσος συμμέτοχος σε μία από τις επόμενες ιστορίες και επισκέψεις μου στην Ταϊλάνδη.