Πριν σας μιλήσω για την πιο συναρπαστική μου διαμονή στην Ταϊλάνδη, θα ήθελα να σας επιστήσω την προσοχή σε μερικά ενδιαφέροντα γεγονότα που συνέβησαν στην προσωπική μου ζωή το προηγούμενο 2015.
Έβαλα προσωρινά στην άκρη το έργο "Ταϊλάνδη-Μυστικά", καθώς αναπτύσσεται καθημερινά εδώ και 9 χρόνια με μια ενεργή ροή ειδήσεων με φωτογραφίες, βίντεο, περιστατικά και ενδιαφέρουσες ερωτήσεις που θέτω στο μεγάλο κοινό των θαυμαστών μου, ζητώντας τη γνώμη τους για οτιδήποτε σχετίζεται με την Ταϊλάνδη. Τον Ιανουάριο του 2015, γνώρισα τη γυναίκα με την οποία εξακολουθώ να ζω και αυτή και εγώ θα είμαστε οι πρωταγωνιστές της μοναδικής 3ης σειράς ταξιδιών στην Ταϊλάνδη. Τη γνωρίσαμε στον ιστότοπο κοινωνικής δικτύωσης Facebook, μοιραζόμενοι μια κοινή συγκίνηση και ενδιαφέροντα. Είναι πτυχιούχος κλινικής φαρμακευτικής, κάτι καθοριστικό για την εξέλιξη της ιστορίας. Έτσι, μετά τα διάφορα στάδια που πέρασε η αρχική μας σχέση, συγκατοικήσαμε στα τέλη του 2015. Όλο αυτό το διάστημα, μπορούσε να δει ότι το πάθος μου, η Ταϊλάνδη, καταλάμβανε σημαντικό μέρος του ελεύθερου χρόνου μου, καθώς ήμουν μέσα στο Facebook για ώρες από το πρωί μέχρι το βράδυ, δημοσιεύοντας και παρακολουθώντας τα likes, τα σχόλια και τις κοινοποιήσεις σε μια ακόμη από τις αναρτήσεις μου "Ταϊλάνδη-Μυστικά". Αυτό την ενοχλούσε ελαφρώς στην αρχή, επειδή ήθελε περισσότερο χρόνο αφιερωμένο σε αυτήν και τη σχέση μας. Κανονικά, ο καθένας θα το ήθελε αυτό στη θέση της, αλλά πώς να αφήσω να φύγουν μερικά χρόνια πάθους. Έχω διδαχθεί ότι μια δουλειά είτε γίνεται σωστά είτε όχι. Δεν μου αρέσει να κάνω μισές δουλειές ή να αναβάλλω τις σημερινές υποχρεώσεις και εργασίες για αύριο. Σιγά-σιγά συνήθισε το ότι παρασύρομαι σε αυτό το θέμα. Ο χρόνος, όπως πάντα, πέρασε γρήγορα και ανεπαίσθητα ήρθε το τέλος του 2015. Αποφάσισα ότι είχα δει αρκετά από τη ζωή μαζί της κάτω από την ίδια στέγη, περάσαμε ορισμένες δοκιμασίες της σχέσης μας και στο μεταίχμιο της χριστιανικής γιορτής των Χριστουγέννων (Γέννηση) και της πρότεινα δαχτυλίδι αρραβώνων και εκείνη είπε "δέχομαι". Για να το κάνει να αισθάνεται ακόμα πιο ρομαντικό και εμπνευσμένο και εγώ μοιραστήκαμε ότι θα πηγαίναμε ένα ταξίδι ένα μήνα αργότερα για να ποτίσουμε την περίσταση. Ναι, ακριβώς εκεί στην Ταϊλάνδη. Μετά από άλλη μια παρακολούθηση των όρων και προϋποθέσεων προώθησης για φθηνά αεροπορικά εισιτήρια, έκλεισα 2 εισιτήρια από την αγαπημένη μου αεροπορική εταιρεία, την Qatar Airways. Το πρώτο σοβαρό προσωπικό βήμα προς τα εμπρός στη ζωή ήταν γεγονός, και είχαμε κρατήσει θέσεις στο αεροπλάνο, το μόνο που απέμενε ήταν να στρέψουμε την προσοχή μας σε αυτό το πάντα ευχάριστο κομμάτι του σχεδιασμού, την υλικοτεχνική υποδομή. Τι περισσότερο χρειάζεται ένας άνθρωπος - έναν σύντροφο στη ζωή και ένα αεροπορικό εισιτήριο. Το σημείο εκκίνησης και τερματισμού του ταξιδιού μας ήταν η Μπανγκόκ και έπρεπε να σκεφτούμε πού αλλού θα πηγαίναμε και πώς θα κατανέμαμε τις ημέρες διακοπών, οι οποίες, αφαιρώντας τον χρόνο πτήσης, ήταν ακριβώς 12. Δεν άργησε να το αποφασίσουμε - 5 ημέρες στην Μπανγκόκ και 7 στο Koh Samui. Πήραμε επίσης 2 εισιτήρια εκ των προτέρων για την εσωτερική πτήση μεταξύ Μπανγκόκ και Κο Σαμούι. Ήρθε η ώρα για το βήμα νούμερο 2, το οποίο είναι επίσης πάντα ιδιαίτερα ευχάριστο, η κράτηση ξενοδοχείων. Ανοίξαμε το Booking.com, θέσαμε τα κριτήριά μας και η διαδικασία επιλογής ξεκίνησε με πολύ διάβασμα των υπέρ και των κατά. Στο τέλος, χωρίς δισταγμό, πήραμε την απόφασή μας και αυτή ήταν το Bayoke Sky Hotel, τότε ακόμα το ψηλότερο ξενοδοχείο στην Πόλη των Αγγέλων, 84 όροφοι και 304 ολόκληρα μέτρα. Το ξενοδοχείο χωριζόταν σε τομείς τιμών μέσω 20 ορόφων και εμείς σχεδιάζαμε να βρεθούμε στην περιοχή από τον 40ο έως τον 60ο όροφο. Ακουγόταν υπέροχο. Και ήταν... κάτι παραπάνω από εντυπωσιακό, αλλά γι' αυτό αργότερα. Αρχίσαμε να ψάχνουμε για ένα ξενοδοχείο στο Koh Samui. Υπήρχαν δύο επιλογές - η μία ήταν να μείνουμε στο ίδιο ξενοδοχείο ή σε ένα ξενοδοχείο κοντά στους φίλους μας από τη Βουλγαρία που υποτίθεται ότι θα βρίσκονταν εκεί με τις οικογένειές τους για ολόκληρο τον Ιανουάριο, ή θα μπορούσαμε να επιλέξουμε ένα μέρος που να ταιριάζει με την αίσθησή μας ότι βρισκόμαστε σε νησί. Επικράτησε το τελευταίο και η αναζήτηση ξεκίνησε. Και πάλι, δεν χρειάστηκε πολύς χρόνος για να βρούμε το αγαπημένο μας - το Lamai Bayview Resort, ένα ξενοδοχείο με μονοκατοικίες με αχυρένια στέγη και βεράντα, ακριβώς πάνω από μια μοναδική ιδιωτική παραλία με λευκή άμμο και πράσινο θαλασσινό νερό. Μέχρι στιγμής, τα καταφέραμε τέλεια. Η αδρεναλίνη αυξανόταν κάθε μέρα που περνούσε και η ώρα της αναχώρησης πλησίαζε πολύ. Το υπόλοιπο υλικοτεχνικό μέρος της προετοιμασίας ήταν επίσης πολύ ενδιαφέρον. Παρόλο που είχα ήδη επισκεφθεί την Μπανγκόκ το 2011, υπήρχαν ακόμη πολλά μέρη που θα ήθελα να επισκεφθώ, επίσης να πάω τη σύζυγό μου σε αυτά που είχα ήδη επισκεφθεί. Ενώ για το Koh Samui ήμασταν και οι δύο αρχάριοι. Δεν ξέραμε πάρα πολλά, αν και η καθημερινή ροή ειδήσεων του "Thailand-Secrets" όλα αυτά τα χρόνια είχε προτείνει πολλές ιδέες και είχα κάποια προετοιμασία, αλλά αποδείχθηκε θλιβερά ανεπαρκής. Ξεκίνησε το μεγάλο διάβασμα με τα ενδιαφέροντα μέρη που μπορούμε να επισκεφτούμε στην Μπανγκόκ και το Κο Σαμούι, εκτυπώσαμε μερικά από αυτά σε έναν έγχρωμο εκτυπωτή. Συγκεκριμένα για την Μπανγκόκ, αποφασίσαμε να ποντάρουμε στο αεροπορικό τρένο Bangkok Sky Train και να το πάρουμε ως επί το πλείστον σε όποιο σημείο της υλικοτεχνικής μας επιλογής, ώστε να φτάσουμε και πιο γρήγορα και πιο εγκλιματισμένοι. Ναι, συμπεριλάβαμε και το tuk-tuk, αλλά μετά τις περιπέτειές μου την πρώτη μου φορά στην Μπανγκόκ, σκεφτόμουν πλέον πολύ πιο νηφάλια και έχοντας στο μυαλό μου τη νέα μου σύντροφο στη ζωή. Για το Σαμούι δεν είχαμε πολλές επιλογές και εκεί το σχέδιο περιελάμβανε τα τοπικά tuk-tuks, τα οποία όπως και στο Πουκέτ μοιάζουν περισσότερο με μεγάλα ταξί διαδρομής παρά με τα εμβληματικά τρίκυκλα.